Veilig Thuis vertelt

Iedereen die in de zorg werkt heeft wel eens gehoord van Veilig Thuis. Deze organisatie is er voor iedereen die te maken krijgt met huiselijk geweld en kindermishandeling in alle regio’s. Vaak wordt er gedacht dat het alleen de doelgroep jeugd en gezin betreft, maar ook wanneer er volwassenen zonder kinderen of ouderen betrokken zijn staan de medewerkers van Veilig Thuis klaar om te helpen. Niet alleen slachtoffers, maar ook plegers, professionals en omstanders kunnen er terecht voor advies, ondersteuning en het doen van een melding.

Werken voor Veilig Thuis moet bij je passen

Je zult begrijpen dat het een pittige en verantwoordelijke taak is om alle binnenkomende hulpvragen goed te behandelen. Het werk vraagt veel van je, omdat de casussen waarbij Veilig Thuis betrokken is geen lichte gevallen zijn. Er zijn professionals die al jaren binnen de organisatie werken en nog steeds veel voldoening uit het werk halen, maar er zijn er ook die vrij snel weer vertrekken. Daar worden wij natuurlijk nieuwsgierig van… kennelijk gaat het om een specifieke tak van sport die écht bij je moet passen. 

Wat houdt het werk dan precies in? Wanneer ben je er echt het type voor en waar haal je dan voldoening uit? Wij vroegen het aan Karin en Renee, beiden al geruime tijd werkzaam bij Veilig Thuis en nog steeds met veel plezier!

Hoe ziet het werk eruit en wanneer ben je er het type voor?

Geen dag is hetzelfde, je kunt prima een planning maken maar ga er vanuit dat je dag nooit volgens plan verloopt! Je moet goed kunnen schakelen en snel kunnen bedenken welke meldingen/zaken prioriteit hebben. Daar moet je wel van houden. Als je ’s ochtends je inbox checkt inventariseer je meteen welke zaken er echt vandaag opgepakt moeten worden en bedenk je wat er moet gebeuren, wie dat moet gaan doen en hoe je hiervoor gaat zorgen. Er moet soms dezelfde middag nog een huisbezoek afgelegd worden om een onderzoek naar de veiligheid van een kind uit te voeren naar aanleiding van een melding die in de ochtend is binnengekomen.

Hoe ziet een onderzoek eruit? 

Zo’n onderzoek bestaat dan uit een gesprek met bijvoorbeeld ouders, kinderen, (ex-)partners, kwetsbare ouderen, overbelaste mantelzorgers en andere direct betrokkenen. Het is belangrijk dat je zonder vooroordeel het onderzoek ingaat en geen conclusies trekt naar aanleiding van de melding alleen. Dan gaan betrokkenen gemakkelijker met je in gesprek en vertellen zij ook dingen waar zij zich misschien voor schamen. Je moet eerst het hele verhaal bij elkaar puzzelen. Negen van de tien keer is er iets anders aan de hand dan je vanuit de melding zou denken. Soms is er echt sprake van een bizar ongeluk.

Hoe ga je het gesprek met ouders en betrokkenen aan?

De meeste problemen die je tegenkomt ontstaan door onmogelijke situaties van betrokkenen. Je moet kunnen benoemen naar betrokkenen of ouders dat je begrijpt dat dit niet is wat zij willen voor hun kind of voor zichzelf, maar dat zij nu zoveel op hun bord hebben dat het niet lukt om het anders te doen. Zo breng je over dat het geen schande is dat zij hulp nodig hebben en je samen op zoek gaat naar een oplossing.

Ook is het belangrijk je eigen normen niet te projecteren op betrokkenen en bijvoorbeeld uit te gaan van ‘goed genoeg ouderschap’. Voor een alleenstaande moeder met een licht verstandelijke beperking kunnen de absolute basistaken van het zorgen voor een kind bijvoorbeeld al een hele opgave zijn. Het is dan belangrijk dat je een ouder ook een goed gevoel kunt geven over hoe zij het doen. Daarnaast moet je zorgen die je hebt uit kunnen spreken naar een ouder en kunnen bespreken wanneer het ‘niet meer goed genoeg is’. Je moet je dus toegankelijk op kunnen stellen, duidelijk zijn in de communicatie en ook eerlijk durven zijn. 

We hebben wel eens gehoord van 'bureaudienst', wat houdt dat in?

Wanneer je bureaudienst hebt, ben jij degene die de telefoon opneemt en een eerste inschatting maakt. Kan de beller zelf iets doen? Moet er een onderzoek gestart worden? Welk advies kun je meegeven? Welke vragen je precies moet stellen en op basis waarvan je inschattingen maakt kun je allemaal leren op de werkvloer natuurlijk, maar je moet wel je mannetje kunnen staan aan de telefoon en onder druk analytisch en overkoepelend kunnen denken. Het is fijn als je weet wat de rol van verschillende ketenpartners zijn en wat die van Veilig Thuis is. Stel dat een gescheiden moeder belt die twijfelt aan de veiligheid van haar kind bij vader thuis, die in een andere regio woont, met de mededeling dat zij haar kind daarom dit weekend niet mee wil geven aan vader zoals is afgesproken in de omgangsregeling. Dan kun je haar adviseren contact op te nemen met hun advocaat en/of de politie te bellen om hen te informeren over het feit dat zij dit weekend af zal wijken van de omgangsregeling (omdat dit strafbaar is). Veilig Thuis gaat niet over de omgangsregeling. Echter, kun je wel in overleg een melding doen bij Veilig Thuis in de regio waar vader woont om een onderzoek te laten starten naar de veiligheid van het kind bij vader thuis wanneer je inschat dat dit nodig is.

Je werkt heel zelfstandig maar bent onderdeel van een team. Hoe ziet de samenwerking met collega's eruit?

Jouw verslaglegging is onwijs belangrijk. Soms gebeurt er iets in een zaak waar jij bij betrokken bent op een moment dat jij er niet bent, in het weekend bijvoorbeeld. Dan is het belangrijk dat je collega die telefoondienst heeft precies weet wat er heeft gespeeld en wat er al is ondernomen. Daarnaast kan het een rol spelen in de verantwoording van het handelen van Veilig Thuis en onderbouwing van bijvoorbeeld een uithuisplaatsing. Je moet dus ook zorgvuldig kunnen werken onder druk.

Het werk kan mentaal zwaar zijn. Zelfreflectie, een nuchtere houding en kunnen relativeren met humor zijn dan ook cruciaal. Je hebt je collega’s nodig en je moet niet alles zelf op willen lossen. Wanneer je niet lekker in je vel zit, bijvoorbeeld door een privésituatie, doe je er verstandig aan dit binnen je team bespreekbaar te maken. Je hoeft natuurlijk niet in detail te treden als je je hier niet prettig bij voelt, maar het werk wordt erg zwaar als je er niet fijn bijzit en je collega’s kunnen hier dan rekening mee houden.

Een keer per week vindt er een multidisciplinair overleg plaats. Hierbij zijn je collega’s uit het team, werkbegeleiders, de vertrouwensarts en een gedragswetenschapper aanwezig. Je bepaalt zelf welke zaken je inbrengt om te bespreken. Je kunt bijvoorbeeld jouw plan van aanpak voor een nieuwe casus voorleggen, de stand van zaken toelichten of een casus ter afsluiting inbrengen.

Je hebt veel eigen verantwoordelijkheid, wettelijke taken en bevoegdheden die je elders niet snel zult hebben. Je moet besluitvaardig zijn, maar je hoeft natuurlijk niet alles alleen te doen en kunt altijd een collega raadplegen.

Waar haal je voldoening uit?

Je moet kunnen zien dat jouw inzet het verschil heeft gemaakt en hier voldoening uit halen. Soms geeft iemand aan het fijn te vinden dat je mee hebt gedacht, maar vaak krijg je te maken met weerstand. Niemand krijgt vrijwillig te maken met ons maar krijgt Veilig Thuis ‘op zijn dak’. Je moet houden van de onvoorspelbaarheid, de hectiek en de spanning/adrenaline.

Wat is jullie advies voor iemand die start bij Veilig Thuis? Bijvoorbeeld in jullie team?

Zet vooral door en stel je leerbaar op. Er is genoeg ruimte voor intervisie, training en ontwikkeling. Communiceer goed met je collega’s. We zijn een kritisch team maar niemand heeft zich ooit onwelkom gevoeld!

Heb je interesse in het werken bij Veilig thuis? Reageer dan op onze vacature voor hulpverlener in regio Haaglanden. Vraag jij je af of werken voor deze mooie organisatie bij je past? Neem gerust contact met ons op!